Szkoła
Teatr Drukuj

Teatr szkolny Niewinni Czarodzieje Gimnazjum i Liceum im. św. Pawła z Tarsu

Początki naszego szkolnego teatru sięgają lat dziewięćdziesiątych, kiedy we współpracy z Miejskim Ośrodkiem Kultury w Józefowie organizowaliśmy pierwszy Ogólnopolski Festiwal Teatrów Szkół Katolickich. W 2015 roku postanowiliśmy powrócić do tej idei i reaktywować działalność teatru we współpracy z Wawerskim Centrum Kultury w Falenicy.

Rok szkolny 2015/2016

Jesienią 2015 roku wzięliśmy udział w Wawerskiej Paradzie Niepodległości, której głównym organizatorem było Falenickie Towarzystwo Kulturalne. Z tej okazji nasz teatr przygotował spektakl oparty na symbolicznych fragmentach „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego. Był nieszczęsny Jasiek (Maciek Jacuniak, klasa II liceum), który zgubił złoty róg, i był bezlitośnie go wyśmiewający chochoł (Paweł Janus, klasa I liceum), a wokół nich tańczyli w martwym transie otumanieni weselnicy…

http://falenica-kultura.waw.pl/parady/266-2/

W grudniu tego samego roku odbyło się uroczyste ślubowanie klas pierwszych gimnazjum i liceum naszej szkoły. Tym razem, zgodnie z długoletnią tradycją, na scenie wystąpili sami pierwszoklasiści. Włączając się w uroczyste obchody 250-lecia istnienia teatru polskiego, przedstawili postać Fryderyka Chopina w trudnym dla niego momencie, gdy na zawsze opuścił Polskę i zmagał się z samotnością w obcym kraju. Po pierwszych sukcesach i zachwytach publiczności, odkrył, że musi walczyć o przetrwanie i szukać sposobów, by zwyczajnie zarobić na życie. Jednocześnie bezskutecznie wyczekuje listów z ojczyzny, w której dopiero co wybuchło powstanie listopadowe... W głównych rolach wystąpili Patryk Cichocki jako kompozytor, Paweł Janus jako Haslinger oraz Evelina Scura jako jego żona. Jednoaktówkę pt. „Kosmopolita” napisał Marian Hemar autor słynnych przedwojennych szlagierów.

Pod koniec czerwca 2016 nasz pan reżyser w ramach obchodów roku szekspirowskiego poprowadził aktorów teatru Niewinni Czarodzieje przez gmatwaninę dzieł tego największego dramaturga. „Hamlet serio… i nie” to przygotowana przez reżysera kompilacja tekstów inspirowanych losami duńskiego księcia. Wykorzystał tu utwory m. in. Stanisława Wyspiańskiego, Jeremiego Przybory z Kabaretu Starszych Panów, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego z teatrzyku Zielona Gęś, Zbigniewa Herberta czy wreszcie samego Williama Szekspira. Na scenie pojawili się m. in. Evelina Scura, Marysia Januszkiewicz, Marysia Żorach, Paweł Janus, Kuba Brokman z klasy I liceum oraz z klasy Maciek Jacuniak z klasy II liceum. Było i zabawnie i poważnie, a przede wszystkim okazało się, że Hamlet wcale nie umarł!
Spektakl pokazano dwukrotnie w Wawerskiej Strefie Kultury w Międzylesiu: 21 i 22 czerwca.

Rok szkolny 2016/2017

W listopadzie 2016 roku ponownie wzięliśmy udział w uroczystych obchodach Święta Niepodległości, które zbiegły się z 1050 rocznicą chrztu Polski. Grupa teatralna naszej szkoły wystąpiła na Wawerskiej Paradzie Niepodległości ze spektaklem opartym na fragmentach „Kroniki” Galla Anonima. Na scenie pojawili się zatem książę Mieszko I (w tej roli Paweł Janus) i jego żona Dobrawa (Marysia Januszkiewicz), a Mikołaj Polecki, uczeń klasy III gimnazjum mówił tak: Pierwszy więc książę polski Mieszko dostąpił łaski chrztu za sprawą wiernej żony; a dla sławy jego i chwały w zupełności wystarczy [jeśli powiemy], że za jego czasów i przez niego Światłość niebiańska nawiedziła królestwo polskie.

http://falenica-kultura.waw.pl/parady/galeria-parada-2016/

Pod koniec roku 2016 odbyło się w naszej szkole, jak zawsze ślubowanie klas pierwszych. Zgodnie                    z tradycją uczniowie pierwszych klas gimnazjum i liceum wystąpili przed całą społecznością szkolną we wspólnym spektaklu. „Spór o Fredrę” to historia spotkania starego już Aleksandra Fredy z upiorem jego literackiego krytyka i adwersarza Seweryna Goszczyńskiego. Historia ta wyszła spod pióra Mariana Hemara. Goszczyński, sam niezbyt utalentowany poeta romantyczny, wielokrotnie zarzucał Fredrze brak patriotyzmu i kosmopolityzm, czym spowodował zamilknięcie komediopisarza na wiele lat.
Główne role zagrali brawurowo Kuba Brokman (jako Fredro) i Janek Wanat (Goszczyński) z klasy I liceum. Na scenie pojawili się niemal wszyscy pierwszoklasiści, wcielając się w barwne postaci z największych komedii Fredry: „Zemsty”, „Ślubów panieńskich”, „Dam i huzarów” oraz „Dożywocia”. Uczniowie doskonale odnaleźli się w swoich rolach. Na szczególną uwagę zasługują Thomas Spillane jako Papkin oraz uczniowie ze wschodnim zaśpiewem przedstawiający lwowskich bohaterów.
„Spór o Fredrę” naszego szkolnego Teatru Niewinni Czarodzieje w styczniu 2018 roku został pokazany w Wawerskim Centrum Kultury w Międzylesiu (w sobotę 28 stycznia) oraz w Wawerskim Centrum Kultury w Falenicy (w niedzielę 29 stycznia).

 

 

Wiosną 2018 roku rozpoczęły z uczniami próby do kolejnego przedstawienia. Tym razem będzie to spektakl na podstawie dramatów Witkacego. Spore wyzwanie

 

Teatr w szkole i teatr szkolny

 

Teatr, jako sztuka przetwarzająca tworzywo, którym posługują się inne dziedziny sztuki (słowo, obraz czy dźwięk) w autonomiczny spektakl, wpływa na odbiorcę w sposób najbardziej całościowy.

Zmusza widza aby czuł i myślał jak bohaterzy Sofoklesa, Szekspira, Wyspiańskiego czy Mrożka, żeby się z nimi spierał albo nie zgadzał.

Percepcja teatru ma charakter totalny i z tego powodu teatr może odegrać istotną rolę w procesie wychowawczym.

Lucjusz Komarnicki w swojej pracy poświęconej teatrowi szkolnemu rozróżnia dwa pojęcia: teatr w szkole i teatr szkolny.

Teatr w szkole jest to teatr zawodowy oglądany przez uczniów. Teatr szkolny to teatr tworzony przez uczniów.

 

Teatry zawodowe często organizują specjalne spektakle dla młodzieży. Jednak zgromadzenie na widowni wyłącznie młodej publiczności, często nieprzygotowanej,   nie zawsze służy odpowiedniej percepcji sztuki.

Najlepiej gdy uczniowie uczestniczą w spektaklu z dorosłą widownią. Taka sytuacja wychowuje poprzez współuczestnictwo w odbiorze z bardziej doświadczoną i dojrzalszą publicznością.

Inną drogą mogłaby być tzw. scena szkolna - koncepcję tę realizował przed wojną wielki polski aktor i reżyser Juliusz Osterwa.

Na scenie tej grali najlepsi aktorzy, wystawiano sztuki w oparciu o kanon lektur     ale istotą było to, że przed podniesieniem kurtyny wygłaszano prelekcje, które mogły ułatwić zrozumienie utworu scenicznego i wprowadzić w odpowiedni nastrój. Te przedstawienia stanowiły integralną część nauki szkolnej.

 

Największe jednak korzyści pedagogiczne osiąga się poprzez teatr tworzony przez samych uczniów. Teatr szkolny dysponuje szerokim wyborem form, ponieważ jego tworzywem literackim może być nie tylko dramat, ale również poezja, dialog, tekst publicystyczny czy popularno – naukowy.

Teatr szkolny kieruje się zatem w stronę teatru syntezy, metafory, skrótu,   a więc w kierunku teatru wyobraźni. Ta koncepcja odpowiada psychice młodzieży i stwarza duże możliwości w dziedzinie kształcenia smaku i wrażliwości artystycznej przy jednoczesnych walorach wychowawczych. Teatr szkolny nawiązuje w jakiś sposób do poetyki baroku – istotne jest dla niego pięknie wypowiadane słowo i koncept formalny.

                Aby mówić pięknie, trzeba się tego uczyć . I to jest podstawowe zadanie dla ucznia – aktora.

Współcześnie szkoła zrezygnowała z nauczania retoryki. Uczymy się mowy od najwcześniejszego dzieciństwa w domu rodzinnym i w środowisku koleżeńskim. Jest to nauka niemal instynktowna. Zazwyczaj nikt nie uświadamia nam, jakie możliwości drzemią w nas samych i jak je wykorzystać.

Ładne mówienie to nie tylko przywilej aktora ale także bardzo ważny czynnik ogólnego wykształcenia.

Niezależnie od sytuacji, czy będzie to występ publiczny, czy kameralna rozmowa, ktoś kto posługuje się pięknym językiem, zdobywa sobie przychylność słuchacza, a co za tym idzie z większym prawdopodobieństwem osiąga zamierzone cele.

                Aby formalnie zaciekawić, należy mieć pomysł i to również jest zadanie dla ucznia – twórcy.

Kiedy przed uczniem – aktorem staje problem przedstawienia skomplikowanej sytuacji musi wymyśleć skrót, tak aby był on zrozumiały dla widza i aby uczeń mógł go sam zrealizować środkami, którymi dysponuje. Teatr szkolny jest zazwyczaj teatrem ubogim w zakresie wyposażenia materialnego. Ale właśnie ta przypadłość jest jego mocną stroną, ponieważ obliguje wykonawców do szukania oryginalnych form wyrazu. Szukanie pomysłu pobudza do myślenia syntetycznego, metaforycznego. A zadaniem szkoły średniej jest wyćwiczenie sprawności abstrakcyjnego myślenia.

                Ważnym aspektem jest również funkcja integracyjna teatru. Podejmując wspólne działania uczniowie bardziej poznają się wzajemnie i uczą się ponoszenia odpowiedzialności za efekty swojej pracy. Występując publicznie przed rówieśnikami, rodzicami i gronem pedagogicznym skutecznie przełamują tremę.

 
Aktualności 2015 Drukuj

WAWERSKA PARADA NIEPODLEGŁOŚCI

W dniu 11 listopada, w Narodowe Święto Niepodległości, Falenickie Towarzystwo Kulturalne wraz z Urzędem Dzielnicy Wawer m. st. Warszawy zorganizowało, jak co roku, uroczystą Wawerską Paradę Niepodległości, na którą zaprasiło wszystkich mieszkańców Wawra.
Uroczystości rozpoczęły się o godz. 14:30 Mszą św. w Kościele NSPJ w Falenicy, ul. Narcyzowa 18. Po Mszy wyruszyliśmy wraz z orkiestrą dętą w kolorowym pochodzie udekorowanym biało-czerwonymi proporczykami, uszytymi przez mieszkańców. Towarzyszyli nam ułani z grupy rekonstrukcyjnej. Na placu przy skrzyżowaniu ulic: Walcowniczej z Bystrzycką wysłuchaliśmy koncertu pieśni patriotycznych, wspólnie pośpiewaliśmy i podziwialiśmy "żywe obrazy" zaprezentowane miedzy innymi przez młodzież naszej szkoły.

 
Muzeum Katyńskie Drukuj
21 stycznia gościliśmy w szkole dyrektora Muzeum Katyńskiego p. Sławomira Z. Trątczaka, który przywołał pamięć o tragedii katyńskiej. Przedstawił również bardzo ciekawą koncepcję budującej się nowej siedziby Muzeum Katyńskiego.
 
Spotkanie w Uniwersytecie Warszawskim 2014 Drukuj

13 stycznia br. uczniowie drugiej klasy naszego liceum uczestniczyli w spotkaniu w Uniwersytecie Warszawskim z p. dr hab. Dorotą Samborską - Kukuć, która wygłosiła odczyt nt: „Polska inflanckość w dyskursie szlacheckim – literacki świat hrabianki Ludwiki Broel Plater”.

Prelegentka jest odkrywczynią nieznanej powieści – pamiętnika hrabianki, która jest nieocenionym źródłem wiedzy na temat Inflant oraz życia polskiej szlachty.

 
Maj 2012 Drukuj

Pomiędzy 7-12 maja klasa pierwsza gimnazjum wędrowała szlakami górskimi w okolicach Zakopanego, zapraszamy do obejrzenia zdjć (proszę kliknąć tutaj)

W tym samym czasie klasa pierwsza liceum zwiedzała Wrocław (a w nim stare miasto i Panoramę Racławicką) oraz chodziła szlakami po Kotlinie Kłodzkiej (rezerwat Błędne Skały, bazylika w Wambierzycach) oraz kompleks Podziemne Miasto "Osówka".

Nasi uczniowie wzięli udział w projekcie IPNu "O tym nie można zapomnieć... Spotkania z kobietami, które przeżytły piekło Ravensbrück".

 
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 Następna > Ostatnie >>

Strona 1 z 4